ЗЕМЈА – ВАПЦАРОВ (1939)
Таа земја сега што ја чекорам
таа земја в пролет што ја буди југот
таа земјa не е моја земја
таа земја простете е туѓа.
Наутро тргам
по фабрички друм.
Безброј рубашки
се ројат.
Слеани сме
со раце, со ум
но земјата не ја чувствувам за моја!
Над мојата земја
во пролет бликаат зраци
водопади грмат
од сонцето над неа.
Ја чувствуваш длабоко
ти неа за блиска
и гледаш скокум
безброј цвеќа раснат.
Над мојата земја
до небото Пирин се дига
Боровите в бура
илинденски приказни пеат.
Над Охрид модрината
е толку просторна и сина
а подолу уште
е светлиот брег на Егеја.
Ќе си спомнам само
и крвта в миг ќе јурне
во срцето
кое се топи во некаква нежност.
Моја родна земјо!
Земјо лична.
Поена со крв
и лулана од бури.
Креирано од:
СЛИЧНИ ОБЈАВИ
Спектакуларен викенд во Делчево по повод 31. „Голачки фолклорни средби“: Фолклорот ги руши границите и ги поврзува народите [галерии]
Чествување што доликува на името Македонија: Вечер од Охрид и со серија спектакли потоа, народот во еден глас ќе каже: НИЕ ПОСТОИМЕ- МАКЕДОНИЈА ПОСТОИ
Бугарскиот министер Трпешев на II заседание на АСНОМ: Другари и другарки, ние, Бугарите сме криви пред вас…”