БРЕГАЛНИЧКИ ПОРТАЛ

ИДЕНТИТЕТ НА РЕГИОНОТ

Лирската симболика и волшебната музичка илустрација на песната „Hijo de la Luna“- причина за безвременски музички хот на поп групата Мекано

HTML Image as link Имате потреба од нов веб сајт?
An image from Squarespace
Пренеси го гласот

Објавена во 1986 година од шпанската поп-група Мекано, „Hijo de la Luna“ се издвојува како една од најуспешните композиции во историјата на шпанската музика. Но, зошто оваа уникатна песна има толку прогонувачки, безвременски допир со човечката психологија?

Во когнитивна аудио анализа, делото функционира врз основа на ретка мешавина од класична валцерска структура (3/4 такт) и арпеџа во молски тонови. Бидејќи модерната поп-музика во голема мера се потпира на 4/4 такт, циркуларната природа на валцерот ги мами мрежите на мозочнита сива маса за временска обработка во мозокот да почувствуваат чувство на безвременост. Понатаму, композиторот Хозе Марија Кано користел техника позната како наративна одвоеност: водечката пејачка Ана Тороха испорачува темна, трагична приказна за митско жртвување со кристална, речиси приспивна вокална јасност. Со одбивањето за претерана драматизација во своето пеење, акустичниот профил ѝ овозможува на сопствената имагинација на слушателот да го пополни емоционалниот простор, активирајќи длабоки невронски мрежи поврзани со меморијата, баснословно и катарзичното ослободување.

Глупав е оној што не разбира,
Една легенда раскажува за една циганка
Која ја маѓосувала месечината до зори,
Плачејќи молеше,
За кога ќе дојде денот,
да се омажи за циган.“
„Ќе го имаш твојот маж, со темна кожа,“
Проговори полната месечина од небото,
„Но за возврат го сакам
Првото дете што ќе му го родиш.
За оној што ќе го жртвува своето дете
Само за да не биде сам,
Ќе го сака многу малку.“
„Месечино, сакаш да бидеш мајка,
Но не можеш да најдеш љубов што ќе те направи жена.
Кажи ми, сребрена месечино,
Што планираш да правиш со дете од месо?“

HTML Image as link НЕТКРИЕНО БОГАТСТВО ОД ТРАДИЦИЈА, ПРИРОДА, ИСТОРИЈА...
An image from Squarespace

Од татко со циметна кожа се роди дете,
Бело како грб на хермелин,
Со сиви очи наместо маслинесто,
Албино дете на месечината.“
„Проклет да биде неговиот изглед,
Ова дете е од странец,
И нема да молчам.“
„Месечино, сакаш да бидеш мајка,
Но не можеш да најдеш љубов што ќе те направи жена.
Кажи ми, сребрена месечина,
Што мислиш да правиш со дете од месо?“
„Ах-ах-ах-ах, ах-ах-ах-ах,
Дете на месечината…“
„Циганинот, верувајќи дека е обесчестен,
Отиде кај својата жена, со нож во рака:
„Чие дете е ова? Сигурно ме предаде!“ И ја удри, убивајќи ја.
Потоа избега во планините,
Со детето во раце, и таму го напушти.“
„Месечино, сакаш да бидеш мајка,
Но не можеш да најдеш љубов што ќе те направи жена.
Кажи ми, сребрена месечина,
Што мислиш да правиш со дете од месо?“
„Ах-ах-ах-ах, ах-ах-ах-ах,
Дете на месечината…“
„А ноќите кога има полна месечина,
Ќе биде затоа што детето е среќно.“ И ако детето плаче,
Месечината ќе се намали за даму направи лулка.
И ако детето плаче,
Месечината ќе се намали за да му направи лулка.

Во унгарските средни училишта, матурантите имаат церемонија каде што сите одделенија танцуваат. Тие секогаш изведуваат валцер и верувајте ми, оваа песна е еден од најпопуларните избори од инструкторите по танц. Со право, бидејќи е навистина прекрасна.

Креирано од:


Пренеси го гласот