Васил Чакаларов повеќе пати бил застрелан во градите во битка со Грците за време на Втората Балканска војна (Меѓусојузничка) на 9 јули 1913 година, меѓу селото Бел Камен и Невеска во месноста Лакото.
Грчкиот потполковник Михалакопулос вака ја опишал ситуацијата:
„Пет шест војници и андарти се втурнаа кон паднатото тело со победнички вик. Тој неочекувано се размрда. Повторно се издигна неговата крвава глава покриена со убава бујна кадрава коса, по кратко се издигна и телото и држејќи се до дрво во негова близина, се исправи. Така Чакаларов навистина беше многу страшен.Војниците и андартите застанаа за момент. Но за кратко тој затрепери, почна да се тресе, падна и не мрдна повеќе! (Тогаш еден андарт го удри безживотното тело на Чакаларов со нож). Тоа беше последното сознание на главата, таа опасна глава се збогуваше со своето тело. Тој веќе не чувствуваше ништо кога андартите, неговите стари непријатели го газеа она што немаше ништо заедничко со страшниот Чакаларов. Капитан Х.. со уште два удари ја отсече главата од мртвото тело.“
Главата на Чакаларов од страна на грчките војници е набиена на кол и разнесувана низ улиците на Лерин со извиците:
„Нема Чакаларов! Нема Македонија! Го уништивме Чакаларов и заедно со него сите Чакаларовци!“
Креирано од:
СЛИЧНИ ОБЈАВИ
Фељтон- 150 Години Разловечко востание (осми дел): Интервју со архитектот Георги Константиновски за Нова Македонија од 1982 година за проектот на Спомен домот на Разловечкото востание
Фељтон- 150 Години Разловечко востание (седми дел): За знамето на Разловечкото востание
Фељтон- 150 Години Разловечко востание (шести дел): Овие две жени го извезале оригиналното знаме на Разловечкото востание 1876 година во Солун