БРЕГАЛНИЧКИ ПОРТАЛ

ИДЕНТИТЕТ НА РЕГИОНОТ

Си купив црвена роза и шетам низ градот, да помислат луѓето дека и мене некој ме сака

HTML Image as link Имате потреба од нов веб сајт?
An image from Squarespace
Пренеси го гласот

Денес намерно отидов во блиската цвеќара преку улицата. Никогаш не бев влегла во овој дуќан претходно.

Тажно е што убавината на целата улица е заробена само во излогот на ова мало дуќанче. Одамна не го разбирав тврдоглавиот дух на сопственикот на цвеќарата, која откако паметам работи скромно без многу бизнис логика.

Со отварање на старата врата на дуќанот која цвили под теретот на времето како да сака да ги раскаже сите приказни на кои што има посведочено во минатото, лицето ми се нурнува во бескраен раскош на мириси од цвеќињата.

HTML Image as link НЕТКРИЕНО БОГАТСТВО ОД ТРАДИЦИЈА, ПРИРОДА, ИСТОРИЈА...
An image from Squarespace

Грижливо дотерани на дрвените полици секој цвет наликува на една нераскажана приказна.

Колку ли само љубов доживеале овие цветови од нивното раќање па се до овиј величествен момент кој тежнее да биде заробен во моите очи?

Не знам дали да се насмевнам учтиво кон продавачката или да заплачам.

Во бурата од мисли кои во тој момент ми навјасаа низ свеста ми се појави страв од емоциите кои како морници ме полазија низ целото тело. На полицата со цветни аранжмани се наѕираше една осамена роза.

Колку пари чини?,

– ја прашав продавачката покажувајки кон розата.

Кревајки го погледот кон мене продавачката малку подзастана и рече: Ништо… една мала насмевка на твоето лице- толку треба да платиш.

Ја зедов во раце розата и набрзина излегов од дуќанчето….

Шетав долго време тоа попладне низ градот кој што во тие мигови ми се чинеше туѓ. Никогаш на ваков начин не го имав сватено овој мој град во кој имам пораснато…

Шетав по улиците на почетокот по малку несигурно се уште со мислите застаната во тоа мало дуќанче на крајот од улицата во моето маало. Пополека чекорите станаа посигурни, некако посмели… Чудна невообичаена возбуда како да почна да извира од моите гради, по што топлина полази по моит образи и чело…

Минувачите околу мислам дека почнаа само во мене да гледаат… или пак во црвената роза која беше вгнесдена во мојата рака…

Сигурно си мислат дека некој ми ја има подарено од љубов…

Ако, нека мислат дека и мене некој ме сака…

Автор: Фикција

Креирано од:


Пренеси го гласот
HTML Image as link Интернет портал за афирмација на земјоделието
An image from Squarespace