Стар пишувач на љубовни писма сум.
Едни од првите му ги пишев на убавица од скопскиот Аеродром, но таа не реагираше ништо посебно.
Ги читав писмата пред да ги испратам на мојата секси другарка.
Таа викаше: „Боже, како пишуваш. Вака некој да ми пишува би му дала пичка еднаш, макар да е грд и да не ми се допаѓа.“
Оттогаш знам дека љубовните писма се иронични.
Додека ти ги пишуваш, таа се еби со полуписмен бараба.
На твоите зборови се возбудува некој друг —
не оној за кого се адресирани.
Пишува: Алекс Букарски
Креирано од:
СЛИЧНИ ОБЈАВИ
Алекс Букарски: Последното сонце на михољско лето
Алекс Букарски: Час
Алекс Букарски: “Пантеизам на Голак”