“Секој мора да остави нешто зад себе кога ќе умре, велеше дедо ми. Дете или книга или слика или куќа или изграден ѕид или пар чевли направени. Или засадена градина. Нешто што твојата рака допрела на некој начин, така што твојата душа има каде да оди кога ќе умреш, и кога луѓето ќе го погледнат тоа дрво или тој цвет што си го засадил, ти си таму.
Не е важно што работиш, велеше тој, сè додека менуваш нешто од она како што било пред да го допреш, во нешто што е по твоја промисла откако ќе ги тргнеш рацете од него. Разликата меѓу човекот кој само коси тревници и вистински градинар е во допирот, велеше тој. Косачот на трева можеби и воопшто да не бил таму; градинарот ќе биде таму за цел живот.”
-Извадок од книгата, Фаренхајт 451 од Реј Бредбери
Креирано од:
СЛИЧНИ ОБЈАВИ
Последниот пишувач на љубовни писма
Алекс Букарски: Последното сонце на михољско лето
Алекс Букарски: Час