Еден ден Али Ахмети ќе го нема. Ќе замине од политичката сцена, од насловите на вестите, ќе замине од земјата. На крајот сите умираат.
А сепак, веќе 22 години тој е несреќна појава во Македонија и во македонската политика. Тој беше – а би рекол дека сè уште е – извршител на насилство. Тој почна војна во која невини луѓе беа убиени, киднапирани, изложни на сексуално измачување, во која полицајци и војници беа напаѓани од заседа и убивани на страшни начини. А сепак, по извонредно краток период, тој беше прогласен за човек на мирот.
Ахмети – и многумина околу него – сè уште се луѓе на насилство. Но, тие носат одела, разговараат и се сликаат со странски амбасадори, дипломати, политичари и други, и се фалени како луѓе со кои може да се врши работа. Денес нивното насилство е помалку видливо, и се врши во темни простории каде се собрани дилери на дрога, шверцери на оружје, се врши перење пари, трговија со жени и девојки и слично. Овие активности придонесуваат за разни видови насилство, кое некогаш се прелева на јавна сцена, како што гледаме со скорешните, – и се подрски – убиства во мафијашки стил.
Овие проблеми само ќе растат како што други лица почнуваат да го предизвикуваат Ахмети и неговите насилници. Кога нивната моќ и престиж се загрозени, ќе зачестат случаите на вистински сурово насилство; и повторно ќе бидат убивани невини лица.
Во партијата ДУИ на Ахмети има поделби, има поделби и во помалата владејачка партија СДСМ, како и меѓу новиот коалициски партнер Алијанса на Албанците и ДУИ, и овие поделби не се залечуваат. Етнички Албанци Ахмети го нарекуваат „најголемото зло во оваа земја во изминатите 21 година“, и тоа го прават отворено и директно. Ахмети лично го подготвуваше Арбен Груби да го потпише договорот со Бехтел (без тендер), па Груби сега исто така е директно нападнат, вербално и преку други средства за заплашување (неговиот автомобил неодамна беше запален). Нема воопшто да се изненадам кога сето ова ќе прерасне во отворена престрелка.
Ахмети е стар човек. Гласини за неговите проблеми со здравјето се шират со години. Земајќи предвид колку пуши, сигурно е дека проблемите што ги имал не се подобруваат. Од претходните двајца лидери на етничките Албанци во Македонија во изминатите 25 години, Арбен Џафери го напушти овој свет на 64 години, а Имер Имери на 66 години. Нивното пушење сигурно не им помогна. Ахмети има 64 години.
Оние кои го поддржуваат Ахмети и насилниците околу него изминативе 22 години – разните амбасадори на САД и ЕУ, разни политичари во Македонија (да, од левицата и од десницата) американскиот Стејт Департмент и бирократите во ЕУ, НАТО и други – сите тие бавно но постојано го прекинуваат нивниот однос со Ахмети, кој наскоро веќе нема да им биде од полза. Тогаш ќе го отфрлат него и насилниците околу него како корисни идиоти и некогаш корисни алатки.
Да, одвај чекам ова да се случи. Премногу луѓе страдаа како резултат на тоа што овие насилници се шетаа по земјата. Но, повторно, ништо не трае вечно и овие луѓе на насилството ќе ги снема во одреден момент.
Иронично, нели? Ахмети и неговите насилници започнаа војна со цел да ја поделат Македонија на два дела и никогаш не беа кривично гонети. Од друга страна, група поединци кои ја бранеа Македонија беа кривично гонети. Горе е долу, левото е десно, а вистината е лага, и така натаму. Ахмети и насилниците околу него не одговараа за буквални убиства. Понатамошна иронија е тоа што Ахмети и насилниците кои ја започнаа војната ги оправдуваа своите постапки и тогаш и сега преправајќи се дека се жртви; тие се секогаш жртви и мора да добиваат се повеќе и повеќе како надомест. Се покажа дека е многу исплатливо да бидеш жртва. А сепак во правењето на сето ова тие доброволно се откажаа од сопствената иницијативност, и се расипаа и себеси и општеството.
Ахмети и луѓето насилници околу него сè уште се со нас, се слават и слават, дури додека нивните жртви бараат правда. Но, пукнатините се шират и еден ден Ахмети и неговите насилници ќе ги нема. Со нетрпение го очекувам тој ден; Македонија и Македонците се нетрпение го очекуваат тој ден.
Превземено од: Macedonian Content Farmers Podcast

СЛИЧНИ ОБЈАВИ
Последниот пишувач на љубовни писма
Алекс Букарски: Последното сонце на михољско лето
Алекс Букарски: Час